

Ул «Китап – халыклар арасындагы күпер» дип исемләнгән тирән һәм танып-белү күзәтүеннән башланды. Китапханәче Русиядә яшәгән һәм бүгенге көндә яшәгән төрле милләтләрнең күренекле язучылары иҗаты белән гармонияле рәвештә берләштереп, кунакларга рус әдәбиятының бөек классикларының әсәрләрен тәкъдим итте. Чарада катнашучылар сәнгать сүзенең кешеләргә тәрҗемәчедән башка бер-берсен аңларга, тынычлыкны сакларга һәм күрше мөнәсәбәтләрне ныгытырга ничек ярдәм итүен белделәр. Теоретик өлештән соң һәммәсе дә мавыктыргыч иҗади сәяхәткә чакырылдылар. Балалар алдында безнең иксез-чиксез ватаныбызның контурлы картасы төшерелгән битләр ята иде. Һәр катнашучы үз халкының яки туган төбәгенең символын сурәтләү өчен буяулар кулланып, үзенең якты эзен калдырырга тырышты. Кемдер борынгы орнаментлар, ә кемдер үзенең кече Ватанына хас үсемлекләрне яки хайваннарны ясаган иде. Чара, һәрвакыттагыча, бик дустанә һәм җылы шартларда узды.